Ελιά - Αγ. Παύλος - Πέτρος - Ελιά

Αυτή η εύκολη διαδρομή, ξεκινάει από την πίσω είσοδο του ξενοδοχείου Athena Pallas Village στην ακτή ελιά. Είναι μια εύκολη διαδρομή μέσα από το δάσος με στενά μονοπάτια που προσφέρει υπέροχη θέα της ακρογιαλιάς και της θάλασσας.

Το μονοπάτι περνάει από το λόφο πάνω από την ακτή Ελιά, όπου βρίσκεται η εκκλησία του Αποστόλου Παύλου και ο βράχος, ένας μεγάλος βράχος ορόσημο για την περιοχή, που ξεπροβάλει μέσα από τα δέντρα του δάσους.

Βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του ρήγματος και προσφέρει θαυμάσια θέα της χερσονήσου σε όποιον σκαρφαλώσει στο βράχο.

Ο Άγιος Παύλος (η εκκλησία του Αποστόλου Παύλου) είναι χτισμένος κοντά σε μια αρχαία πηγή απ' όπου αναβλύζει κρυστάλλινο νερό. Ο επισκέπτης μπορεί να δει ντόπιους στην πηγή να γεμίζουν μπουκάλια, ιδιαίτερα τις Κυριακές.

Ο μύθος λέει πως ο Απόστολος Παύλος πηγαίνοντας στη Ρώμη, σταμάτησε σε αυτό το σημείο επειδή είχε διψάσει. Προσευχήθηκε για νερό και χτύπησε στο έδαφος με το ραβδί του. Η πηγή αμέσως ξεπρόβαλε και από τότε ξεδιψά ασταμάτητα τους περαστικούς και τους διαβάτες.

ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΣΙΘΩΝΙΑΣ

Το μονοπάτι ξεκινάει από το σημείο που οδηγεί σε έναν ελαιώνα, απέναντι από την πίσω είσοδο του ξενοδοχείου ATHENA  PALLAS VILLAGE. Κατευθύνεται νοτιοανατολικά, κατά μήκος του ελαιώνα περίπου για 300 μέτρα, όπου συναντάτε μια διασταύρωση. Το χαμηλότερο μονοπάτι περνάει από έναν ηλεκτρικό υποσταθμό, κάνοντας ελαφρά στροφή, και απλώνεται πάλι προς την ίδια κατεύθυνση.

Στα 400 μέτρα περίπου, μια κοιλάδα από δεξιά σταδιακά βαθαίνει και το μονοπάτι σκαρφαλώνει πιο βαθιά μέσα στο δάσος ανάμεσα στα δέντρα με όλο και περισσότερες στροφές. Στο σημείο, όπου απαντάται η πλατιά χαράδρα, η κατεύθυνση γίνεται περισσότερο βόρεια και το δάσος αραιώνει, προσφέροντας υπέροχη θέα προς το πέλαγος. 400 μέτρα ελαφριάς ανάβασης κατά μήκος της χαράδρας οδηγούν στον Άγιο Παύλο και το αγιασμένο πηγάδι του.

Το υπέδαφος του οροπεδίου είναι σαν ένας τεράστιος κήπος βράχων με τεράστιους βράχους διάσπαρτους, με πευκόδεντρα, ανθισμένους θάμνους, ρείκια και άλλα φυτά. Το τοπίο είναι όμορφο όλο το χρόνο αλλά ιδιαίτερα την άνοιξη. Σε πολλούς από τους δρόμους της περιοχής, υπάρχουν κυψέλες μελισσών στην άκρη των δασικών μονοπατιών και συχνά η γλυκιά μυρωδιά του μελιού στον αέρα.

Στη συνέχεια ένα αμμώδες μονοπάτι οδηγεί ανατολικά από την εκκλησία προς το βράχο (υπάρχουν βοηθητικές πινακίδες). Στα 400 μέτρα αυτής της διαδρομής υπάρχει πινακίδα με την τρίαινα, σε ένα δέντρο στα δεξιά του δρόμου. Αυτή σηματοδοτεί την αρχή ενός στενού μονοπατιού μέσα από το δάσος που οδηγεί κατευθείαν στο βράχο.

Η διαδρομή ελίσσεται μέσα από τα δέντρα και υπάρχουν πολλά μονοπάτια λόγω της παρουσίας των κοπαδιών από κατσίκες που βόσκουν εκεί. Υπάρχουν πάντα οι πινακίδες με την τρίαινα, που δείχνουν το δρόμο. Οι μαίανδροι του δρόμου στα νοτιοανατολικά, σε απόσταση 300 μέτρων οδηγούν σε ένα ξέφωτο στο δάσος που περιβάλλεται από μεγάλους βράχους.

Αυτό το σημείο προσφέρεται για διάλειμμα. Οι βράχοι της περιοχής και η άμμος του δρόμου λάμπουν όταν τις βλέπει ο ήλιος. Αυτό οφείλεται στην παρουσία μεταλλικών ιχνών στους βράχους που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία ως ηλεκτρικοί μονωτές. Η διαδρομή τώρα συνεχίζει, μέσα από το δάσος νοτιοανατολικά. Στα 400 μέτρα το μονοπάτι είναι βόρεια του βράχου, παρόλο που ο βράχος δεν φαίνεται αφού καλύπτεται από τα δέντρα και τη βλάστηση. Το χορταριασμένο μονοπάτι οδηγεί στη νότια άκρη του βράχου, όπου υπάρχουν γέρικα ελαιόδεντρα. Στο πρώτο ελαιόδεντρο μία δεξιά στροφή οδηγεί σε δύο πευκόδεντρα κάτω από τη νότια άκρη του βράχου. Το μονοπάτι προς το βράχο περνάει ανάμεσα από αυτά τα δυο δέντρα.

Για την επιστροφή στον Άγιο Παύλο υπάρχουν πινακίδες στις ελιές σε ένα μονοπάτι που οδηγεί βορειοδυτικά. Με την είσοδο στο δάσος το μονοπάτι πηγαίνει περισσότερο προς τα αριστερά γύρω από ένα μικρό λόφο, με τέλεια πανοραμική θέα προς την ακτή και το νησί Kέλυφος. Η διαδρομή συνεχίζει να ανεβαίνει βορειοδυτικά μέσα απ' τα πευκόδεντρα, περνώντας ένα μεγάλο βράχο από τα δεξιά.

Τελικά διακρίνεται ένας συρμάτινος φράχτης που περιβάλει έναν ελαιώνα, και το μονοπάτι συνεχίζει κατά μήκος του φράχτη ώσπου απαντάται ο δρόμος που οδηγεί κατευθείαν πίσω στο Άγιο Παύλο. Η διαδρομή της επιστροφής από εδώ είναι η ίδια.

Νέος Μαρμαράς - Παρθενώνας

Αυτή η μεγάλη διαδρομή περνάει από το πολύ παλιό χωριό του Παρθενώνα, και προσφέρει δυο επιλογές, της ανάβασης ή της κατάβασης, ανάλογα με τις προτιμήσεις.

Η ανάβαση είναι μια όμορφη διαδρομή, που περνάει από έναν παλιό νερόμυλο και ανεβαίνει κατευθείαν στη κορυφή μέσα από ελαιόδεντρα, και δασότοπους. Εναλλακτικά, από την ταβέρνα «Δροσιά» ξεκινούν άνετοι δασικοί δρόμοι, που οδηγούν επάνω. Η κατάβαση είναι συντομότερη, και με τους δυο τρόπους, από απότομα μονοπάτια που ακολουθούν την κορυφογραμμή (4 ώρες).

Η ιστορία, του Παρθενώνα ξεκινάει από την εποχή των πειρατών, όταν οι κάτοικοι ζούσαν στο λόφο μακριά από αυτούς τους κίνδυνους. Το χωριό βρίσκεται σε 300 μέτρα υψόμετρο, και η δυσκολία της διαβίωσης εκεί στη σημερινή εποχή, προξένησε την ολική ερήμωση του χωριού τη δεκαετία του 1970, όταν όλοι οι κάτοικοι κατέβηκαν και αποίκησαν το Νέο Μαρμαρά, όπου η ζωή ήταν ευκολότερη. Παρόλα αυτά, από τότε πολλά σπίτια ανακαινίστηκαν καθώς οι πλουσιότεροι άνθρωποι μετακινούνταν υψηλότερα για καλύτερη θέα και περισσότερη ησυχία και απομόνωση.

Πρώτη διαδρομή

Άμεση ανάβαση που περνάει μπροστά από έναν νερόμυλο. Η διαδρομή ξεκινάει από το Νέο Μαρμαρά, από την παράκαμψη απέναντι από το νοτιότερο δρόμο που οδηγεί προς το χωριό, την άκρη του Πόρτο Καρράς.

Υπάρχουν πινακίδες που δείχνουν έναν αγροτικό δρόμο, απέναντι από το νοτιότερο δρόμο προς το Νέο Μαρμαρά. Αυτό το μονοπάτι κατεβαίνει από το δρόμο και συνεχίζει βορειοανατολικά για περίπου 600 μέτρα. Για να φτάσει σε μια φάρμα με βόδια και γουρούνια.

Πιο πέρα έχει μελίσσια. Εδώ παύει ο αγροτικός δρόμος και ξεκινάει ένας μικρότερος δρόμος από τα δεξιά, που συνεχίζει προς την κοιλάδα. Σύντομα ένας χείμαρρος συναντάτε δύο φορές. Το μονοπάτι τώρα πάει παράλληλα με την αριστερή κοίτη για 200 μέτρα, και καταλήγει σε έναν εγκαταλελειμμένο μύλο.

Ο μύλος είναι εκεί από το 1920 και αξίζει τον κόπο να τον επισκεφθείτε. Ένα δρομάκι από τα αριστερά του μύλου οδηγεί πάνω και πίσω από αυτόν σε μια δεξαμενή νερού. Μια υδάτινη πετρώδης διαδρομή 160 μέτρα οδηγεί προς την κοιλάδα όπου γεμίζει την δεξαμενή. 60 μέτρα πριν από το μύλο υπάρχει δεξιά στροφή σε ένα μεγάλο ελαιόδεντρο, που περνάει από την κορυφή, καταλήγει σε έναν ελαιώνα και οδηγεί προς τον Παρθενώνα. Η διαδρομή συνεχίζει προς τα πάνω για πάνω από 1 χιλιόμετρο, διασχίζοντας τις βαθμίδες του ελαιώνα.

Κατά την ανάβαση φαίνεται η θέα του νησιού Κέλυφος προς τα πίσω, οι όμορφες ελιές από τα αριστερά και ένα βαθύ κοίλωμα από τα δεξιά. Στη συνέχεια σταματούν οι ελιές, η βλάστηση γίνεται θαμνώδης και το δάσος φαίνεται στη κορυφή. Από την κορυφή ενός υψώματος φαίνεται μια φάρμα.

Το μονοπάτι στρίβει προς τα βόρεια, για να αποφύγει τη φάρμα, και συνεχίζει από έναν αγροτικό δρόμο. Αυτός ο δρόμος κατευθύνεται βορειοανατολικά, μέσα από ένα δασότοπο, και διασχίζει ένα ύψωμα. Στο ύψωμα υπάρχουν δυο μεγάλοι βράχοι από τα αριστερά του δρόμου. Καθώς ο δρόμος συνεχίζει, περνάει από μια μικρή χαράδρα, πέρα από την οποία υπάρχει ένας ανοιχτός χώρος, που περιβάλλεται από βράχους και προσφέρεται για διάλειμμα.

Το επόμενο μέρος της διαδρομής συνεχίζει από τα αριστερά αυτού του ανοίγματος και κατεβαίνει προς τα βορειοανατολικά, όπου μια βραχώδης περιοχή σηματοδοτεί την αρχή της κοιλάδας. Το μονοπάτι τώρα ανεβαίνει περνώντας κάτω από μεγάλα δέντρα και γύρω από ένα μεγάλο βράχο. Κάτω προς τα αριστερά, υπάρχει ένα χορταριασμένο μονοπάτι, που ακολουθεί την πλαγιά του λόφου με βορειοδυτική κατεύθυνση, για περίπου ένα χιλιόμετρο και καταλήγει σε ένα απομονωμένο μελισσοκομείο. Ο Παρθενώνας φαίνεται ευθεία στα 600 μέτρα, όπου οδηγεί και το μονοπάτι.

Δεύτερη διαδρομή

Η έναρξη αυτής της διαδρομής είναι η ταβέρνα Δροσιά, που βρίσκεται από τα αριστερά του δρόμου που πάει στο Νέο Μαρμαρά από το Βορρά, περίπου 1,5 χιλιόμετρο πριν το χωριό. Ο δρόμος πίσω από την ταβέρνα προς τα αριστερά, περνάει από έναν ελαιώνα και διασταυρώνεται με ένα άλλο δρομάκι. Το νέο δρομάκι ανεβαίνει πίσω από τα σπίτια και περνάει δίπλα από μερικές κυψέλες μελισσών.

Ο δρόμος, καθώς στρίβει συνεχίζει προς τα βορειοανατολικά, συναντά δυο διασταυρώσεις και συνεχίζει προς τα αριστερά σε κάθε μια. Στο τοπίο εναλλάσσονται παραστάσεις ελαιώνων και δασότοπων, προσφέροντας ευχάριστη διαδρομή. Στην επόμενη διασταύρωση προς τα αριστερά είναι ένας ελαιώνας και μετά από αυτόν κάνοντας ένα κύκλο γύρω από την κοιλάδα που βρίσκεται στα δεξιά, βρίσκεται η επόμενη συμβολή δρόμων. Από κει ο μικρότερος δρόμος προς τα αριστερά, περνάει μέσα από ελαιόδεντρα και καταλήγει σε ένα ξέφωτο. Μετά ο δρόμος συνεχίζει να ανεβαίνει.

Στην επόμενη διασταύρωση, ο δρόμος προς τα αριστερά οδηγεί σε μια εκκλησία, ενώ ο μικρότερος δρόμος από δεξιά προσφέρει υπέροχη θέα του Παρθενώνα και, φαίνεται ξεκάθαρα, πώς η γεωγραφική του θέση απέτρεπε κάθε πειρατική επίθεση.

Ο δρόμος ανεβαίνει προς τα βορειοανατολικά, στρίβει δεξιά στην άκρη της κοιλάδας, περνάει από ένα ποταμάκι και συνεχίζει βορειοανατολικά προς τον Παρθενώνα μετά από μια σειρά σπιτιών. Υπάρχουν δυο ταβέρνες στον Παρθενώνα, από μία σε κάθε άκρη του χωριού. Στο δρόμο που περνάει πάνω από το χωριό βρίσκεται ένα αποστακτήριο τσίπουρου.

Άμεση κατάβαση.

Αυτή η απότομη αλλά ασφαλής κατάβαση, οδηγεί κατευθείαν κοντά στο σημείο έναρξης της πρώτης διαδρομής.

Στο βόρειο άκρο του Παρθενώνα, υπάρχουν πινακίδες με το σήμα της τρίαινας, που δείχνουν ευθεία κάτω, μέσα από τους ελαιώνες προς το ποταμάκι. Από εκεί υπάρχει ένας κατσικόδρομος κατά μήκος της όχθης περίπου για 1 χιλιόμετρο.

Το μονοπάτι διασχίζει το ποταμάκι και συνεχίζει σε έναν ελαιώνα στην άλλη όχθη. Ο δρόμος τώρα κατεβαίνει μέσα από ελιές και καταλήγει 300 μέτρα βόρεια από το σημείο εκκίνησης.

Νικήτη - Άγιος Νικόλαος - Νικήτη

Αυτή η βόλτα είναι μια κυκλική διαδρομή, κυρίως μέσα από δάση για να διασχίσει το λόφο πίσω από τη Νικήτη και να καταλήξει στο χωριό του Αγ. Νικολάου.

Η διαδρομή ξεκινάει από το σχολείο της Νικήτης. Με κατεύθυνση προς το νότο αριστερά από τα φανάρια υπάρχει ένας χώρος στάθμευσης παράλληλα με το δρόμο

Στα αριστερά αυτού του δρόμου λίγο μετά τα φανάρια βρίσκεται το σχολείο

Νότια, κατά μήκος δρόμου μετά το φαρμακείο στο σταυροδρόμι, υπάρχει πινακίδα ευθεία προς το παλιό χωριό. Συνεχίζοντας προς την ίδια κατεύθυνση υπάρχει μία συμβολή δρόμων. Σ' αυτό το σημείο προς τα αριστερά, εκεί όπου ο δρόμος στενεύει και ανεβαίνει, περνάει από το παλιό χωριό της Νικήτης.

Τελικά ο δρόμος γίνεται πλακόστρωτος και απότομος καθώς ανεβαίνει προς την εκκλησία και το νεκροταφείο. Από τα σταυροδρόμια μετά την εκκλησία, συνεχίζει χωματόδρομος, ευθεία πάνω στο λόφο. Ο δρόμος περνάει μέσα από δέντρα και ξέφωτα, ως την κορυφή σε 500 μέτρα περίπου. Αριστερά από την κορυφή το μονοπάτι που πηγαίνει βόρεια, περνάει μπροστά από μια στάνη με κατσίκες, που βρίσκεται από τη δεξιά μεριά του μονοπατιού.

Στη συνέχεια ο δρόμος μπαίνει μέσα σε έναν ελαιώνα, και συνεχίζει βόρεια προς μια συμβολή οδών. Κατευθύνεται και πάλι βόρεια μέσα από δασότοπους και χωράφια με κυψέλες από μέλισσες διάσπαρτες στις άκρες του δρόμου. Μετά από 500 μέτρα στη συμβολή των οδών, ο δρόμος προς τα δεξιά οδηγεί προς τον Αγ. Νικόλαο, όπως δείχνουν και οι πινακίδες.

Αυτός ο δρόμος ξεδιπλώνεται προς τα ανατολικά προσφέροντας υπέροχη θέα της θάλασσας και του βουνού. Δεξιά βρίσκεται μια κοιλάδα. 300 μέτρα από τη συμβολή βρίσκεται μια μικρή εκκλησία, τοποθετημένη στην κορυφή, με υπέροχη θέα της κοιλάδας, και χώρους ανάπαυσης εξοπλισμένους με τραπέζια για πικνίκ. Μετά την εκκλησία, το μονοπάτι συναντά ένα οροπέδιο, και αμέσως μετά αρχίζει να κατεβαίνει, απότομα προς τον ελαιώνα. Από αυτό το σημείο φαίνεται το χωριό του Αγ. Νικολάου, καθώς συνεχίζει η κατάβαση από ένα κακοτράχαλο μονοπάτι, προς όλο και περισσότερα ελαιόδεντρα που περιβάλουν το δρόμο.

Τελικά ο δρόμος οδηγεί, σε μια συμβολή όπου υπάρχουν κυψέλες μελισσών και ένα μικρό μπλε εκκλησάκι. Ο δρόμος της συμβολής που απλώνεται προς τα δεξιά, οδηγεί σε μια πηγή.

Το μονοπάτι τώρα συνεχίζει νότια και φτάνει στα περίχωρα του χωριού. Ο δρόμος της επιστροφής προς τη Νικήτη ξεκινάέι από αυτό το σημείο. Ο δρόμος περνάει έξω από τον Αγ. Νικόλαο κάνοντας μια αριστερή στροφή και καταλήγει σε ένα στενό δρομάκι, που ανεβαίνει την πλαγιά και συναντιέται με ένα άλλο.

Το νέο δρομάκι συνεχίζει προς τα νότια κατά μήκος της κορυφής και μπαίνει μέσα στο δάσος. Σε αυτό το σημείο υπάρχει έλλειψη δέντρων, λόγω μιας πυρκαγιάς πριν από κάποια χρόνια και η βλάστηση δεν αποκαταστάθηκε πλήρως ακόμη. Με την είσοδο στο δάσος η βλάστηση είναι πολύ πυκνή και το μονοπάτι αναγκάζεται σε 180 μοίρες στροφή, για να πάει προς την κοιλάδα.

Προχωράει ανατολικά περίπου για 120 μέτρα και μετά στρίβει προς τα δυτικά και προχωράει προς τα χωράφια του οροπεδίου. Προς τα νοτιοανατολικά των χωραφιών υπάρχει ένας αγροτικός δρόμος που οδηγεί προς τα δυτικά. Στα 100 μέτρα, αυτό το μονοπάτι συναντά ένα άλλο αμμώδες δρομάκι, που οδηγεί σε μια συμβολή σε άλλα 100 μέτρα. Από δω προς τα δεξιά, το μονοπάτι οδηγεί προς τη συμβολή που σχημάτιζε ελαφρώς τρίγωνο. Και τελικά από αυτό το σημείο ο δρόμος είναι ο ίδιος και οδηγεί πάλι πίσω στη Νικήτη.

Πόρτο Καρράς - Αμπελώνες - Πόρτο Καρράς

Αυτή η διαδρομή οδηγεί από το Πόρτο Καρράς ψηλά στα οινοποιεία, χαρίζοντας όμορφη θέα της θάλασσας.

Η επιστροφή περνάει από την ακτή και περιπλανιέται σε δασότοπους περνώντας ταυτόχρονα και από πολλές αμμώδεις περιοχές με δανδελωτές ακρογιαλιές.

Η διαδρομή οδηγεί στα οινοποιεία του Πόρτο Καρράς, κάτω από το μεγάλο σπίτι πάνω στο λόφο, που βλέπει προς τον κόλπο. Το σπίτι χτίστηκε από τον αποθανόντα Γιάννη Καρρά, που είχε όνειρο να φέρει τουρισμό στη Χαλκιδική. Ο Γιάννης, που σπούδασε στην Αμερική, έχτισε το θέρετρο Πόρτο Καρράς, το πρώτο τόσο μεγάλο τόλμημα στη Χαλκιδική και με αυτή την κίνηση η εξέλιξη ήταν πολύ σημαντική, αφού έφερε τουρισμό υψηλής κλίμακας για πρώτη φορά στην περιοχή.

Η βλάστηση στα μονοπάτια αυτής της διαδρομής είναι ποικίλη. Πολλά αγριολούλουδα, και θάμνοι με φρούτα βρίσκονται παντού, κάνοντας ενδιαφέρουσα τη διαδρομή.

Ο δρόμος που στρίβει προς τα αριστερά της μαρίνας, οδηγεί προς το σημείο εκκίνησης. Ο δρόμος τελειώνει με ένα κύκλο σε μια ανοιχτή περιοχή με πάρκινγκ.

Το μονοπάτι ξεδιπλώνεται γύρω από τα αριστερά της Μαρίνας, περνώντας μέσα από μια δενδρόφυτη περιοχή και συνεχίζει μετά το καφέ " Όασις ". Το μονοπάτι τώρα ανεβαίνει και στρίβει προς τα αριστερά για να φτάσει στο υψηλότερό του σημείο και να αρχίσει να κατεβαίνει και να καμπυλώνεται γύρω από ένα κολπάκι με αμμώδη ακρογιαλιά.

Αυτή η καμπυλωτή διαδρομή συνεχίζει νότια περνώντας από πολλά μικρά κολπάκια, ώσπου φτάνει στους πρόποδες ενός μικρού λόφου με προειδοποιητικές πινακίδες για Πυρκαγιά κατά μήκος όλου του μονοπατιού, που οδηγεί προς τα δεξιά σε ένα νέο μονοπάτι. Ο δρόμος τώρα κατεβαίνει το λόφο και προσφέρει τέλεια θέα της θάλασσας δεξιά . Στα 200 μέτρα μια απότομη αριστερή στροφή αποκαλύπτει ακόμη μια ακρογιαλιά προς τα κάτω και δεξιά. Ύστερα από ένα μεταλλικό εμπόδιο, ο δρόμος συνεχίζει για 100 μέτρα και ανεβαίνει και καμπυλώνεται προς τα αριστερά. Εκεί υπάρχουν πινακίδες στην αριστερή μεριά του δρόμου, που δείχνουν προς ένα μικρόμονοπάτι, που οδηγεί προς τα πάνω στην πλαγιά με νοτιοδυτική κατεύθυνση.

Στα 100 μέτρα ο δρόμος στρίβει αριστερά σε ένα χωράφι. Διασχίζοντας το χωράφι προς τα δεξιά και συνεχίζοντας προς τα πάνω με ανατολική κατεύθυνση ώσπου να ξανασυναντηθεί ο δρόμος που οδηγεί βορειοανατολικά. Ένα μεγάλο σπίτι φαίνεται ευθεία, καρφωμένο στο βράχο του, ψηλά, πάνω από τα δέντρα. Το μονοπάτι συνεχίζει για ακόμη 300 μέτρα στην ίδια κατεύθυνση για να καταλήξει στο υψηλότερό του σημείο, και από κει ξεκινάει ασφαλτοστρωμένος δρόμος από τα αριστερά. Εδώ συνεχίζει ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος κατεβαίνοντας προς τα βορειοανατολικά, όπου υπάρχει πλούσια βλάστηση στα δεξιά και ένας εντυπωσιακός κόλπος σ τα αριστερά.

Στα 400 μέτρα, ο δρόμος γυρίζει απότομα προς τα αριστερά γύρω από τον κόλπο, περνώντας δίπλα από ένα χάλκινο άγαλμα, που στέκεται φρουρός στη δεύτερη γωνία της στροφής. Ο δρόμος ανεβαίνει προς τα ανατολικά και μετά από 250 μέτρα υπάρχει πινακίδα από τα δεξιά, που δείχνει ότι ο δρόμος συνεχίζει να ανεβαίνει την πλαγιά, προς τα ανατολικά, με μια στροφή περίπου 180 μοίρες. Η πλάγια σε αυτό το σημείο είναι απότομη για περίπου 200 μέτρα, με αμπέλια να φαίνονται από τα δεξιά.

Στη συνέχεια στρίβετε στο σταυροδρόμι δεξιά και διαμέσου του αμπελώνα συνεχίζετε στην άλλη μεριά της κοιλάδας. Το μονοπάτι πρώτα κατεβαίνει και μετά ανεβαίνει σε ένα σημείο με ωραία θέα και ξανακατεβαίνει για να ανέβει εκ νέου σε ένα ακόμη σημείο με ωραία θέα, ευθεία κάτω από το σπίτι πάνω στο λόφο. Για την κατάβαση, λίγα μέτρα πιο κάτω από αυτό το σημείο, υπάρχει μονοπάτι που οδηγεί μέσα στον αμπελώνα. Ευθεία κάτω από τα δεξιά, υπάρχει δρόμος στα 250 μέτρα. Αυτός ο δρόμος αρχικά οδηγεί νοτιοανατολικά αλλά τελικά στρίβει προς τα δυτικά.

Στη διάρκεια της κατάβασης υπάρχει πλούσια χλωρίδα και πανίδα καθώς και όμορφη θέα από κάθε σημείο και καταλήγει σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο 750 μέτρα μετά. Στρίβοντας αριστερά σε αυτό το σημείο, στα 300 μέτρα υπάρχει μια απότομη αριστερή στροφή που οδηγεί στην παραλία. Εκεί υπάρχουν πινακίδες που δείχνουν ένα δρόμο προς τα δεξιά, μέσα από το δάσος. Το μονοπάτι τώρα συνεχίζει μέσα από το δάσος, παράλληλα με το δρόμο του δάσους και μένει πάντα κοντά στη θάλασσα , περνώντας από πολλούς κολπίσκους με όμορφες παραλίες. 500 μέτρα μετά υπάρχει μια φυτεία μανταρινιών και πορτοκαλιών, ελαιόδεντρα και ένα πυροσβεστικό παρατηρητήριο από τα δεξιά.

Επίσης υπάρχει μια όμορφη παραλία που σκιάζεται από τα δέντρα με πινακίδα που γράφει : Μόνο για τους ένοικους του Πόρτο Καρράς. Η διακριτική αποβάθρα απέναντι από τον μικρό κόλπο, στην πραγματικότητα είναι ένα μικρό ελικοδρόμιο. Ο δρόμος καταλήγει τελικά πίσω στη μπλε πινακίδα ειδοποίησης για φωτιά. Από δω, για δυο χιλιόμετρα ο δρόμος της επιστροφής στο Πόρτο Καρράς είναι ο ίδιος.

Ανάβαση στον Ίταμο

Πολύ καλή η θάλασσα αλλά και το βουνό είναι υπέροχο. Το 4x4 είναι χρήσιμο αλλά όχι και απαραίτητο. Ξεκινήσαμε πρωί και με αφετηρία τον Παρθενώνα μπαίνουμε στον λαβύρινθο των δασικών μονοπατιών. Ο δρόμος είναι βατός, αν και χωμάτινος. Σε αρκετά σημεία υπάρχουν πινακίδες, προτιμάμε ωστόσο τη χαρά της ανακάλυψης, χωρίς τον φόβο ότι θα χαθούμε, αφού όλοι οι δρόμοι φτάνουν σε κατοικημένες περιοχές. Στις ασφαλείς περιπλανήσεις στα <<περάσματα του Δραγουντέλη>> βρεθήκαμε σε ξέφωτα με εξαιρετική θεά και στα τρία ποδιά της Χαλκιδικής. Όταν μάλιστα ο καιρός το επιτρέπει, υπάρχει απεριόριστη ορατότητα, νότια μέχρι της Σποράδες και ανατολικά μέχρι την Θάσο.

Όχι ιδιαίτερα ψηλό (753μ.) αλλά επιβλητικό βουνό ο Ίταμος, που οι ντόπιοι το λένε Δραγουντέλη, σήμερα προστατεύεται από το δίκτυο Natura 2000. Το όνομα του το πήρε από το ομώνυμο δέντρο, που ελάχιστα δείγματα του έχουν σωθεί. Είναι λογικό, γιατί το ξύλο του, ιδιαίτερα σκληρό, το προτιμούσαν οι αρχαίοι. Δεν πλησιάσαμε  τους καρπούς του αφού το δηλητήριο του μπορεί να σκοτώσει μέχρι και ζώα!

Πρέπει να τον δούμε. Οι διαδρομές είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και οδηγούν σε τοποθεσίες εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς, μέσα από μαύρη Πεύκη, βελανιδιές, κουκουναριές που συνθέτουν ένα τοπίο εκρηκτικών χρωμάτων και αρωμάτων.